زمين زعفران بايستي داراي بافت متوسط، نسبتاٌ عميق، مسطح ، فاقد سنگريزه و قلوه سنگ و علفهاي هرز و مواد اسيدي و آلي باشد. زمين زعفران همچنين بايستي شيرين وداراي زهكشي طبيعي، آهكدار و PH آن بين 7 تا 8 باشد. چون پياز زعفران معمولاٌ بين 5 تا 7 سال در زمين مي ماند خاك زمين بايد سبك و تركيبي از شن ورس باشد تا علاوه بر تامين موادغذايي باعث مقاومت پياز در شرايط متفاوت باشد.اين گياه در خاكهاي سيليسي، رسي، آهن داروگچي رشد مناسبي دارد. چون در خاكهاي حاوي كلسيم مواد آلي خوب تجزيه مي شوند. خاكهاي مرطوب و باتلاقي مناسب رشد زعفران نمي باشد زيرا در اين خاكها بنه ها سريعاٌ پوسيده مي شوند.