بررسي هاي تاريخي نشان ميدهد كه ايران چه در گذشته و چه در حال جايگاه زعفران بوده و كشت اين محصول ويژه خراسان ، امروزه به علت بازار مطلوبي كه دارد به شدت در حال گسترش است. تحقيق روي اين گياه استراتژيك منطقه خراسان از جنبه هاي مختلف تغذيه اي، داروئي، صنعتي حائز اهميت بوده و ضمن اينكه كمك موثري به كشاورزان منطقه ميشود

به طور سنتي آبياري مزارع زعفران محدود به چهار آبياري مي باشد، اما در فاصله ماههاي مهر و ارديبهشت نياز آبي زعفران مانند هر گياه ديگر بايد تامين گردد. طول دوره هاي رشد اوليه، توسعه، مياني و نهايي زعفران به ترتيب 105،55،30و 30روز بوده و ضرايب گياهي در اين مراحل4/0./. ،85./.و 55./. برآورده شده است

در زعفران به دليل پلوئيدي ژنوم كه خود مسبب ناهنجاريهاي ميتوزي و به دنبال آن تنوع در اسپورزايي و گامت زايي است، پتانسيل نموي سلولها مادر اسپور دچار محدوديت مي گردد. در نتيجه گامتوفيتهاي ناهنجار به وجود
مي آيند.

زعفران گياهي است كه خصوصيات اكوفيزيولوژيكي خود را داراست و همين ويژگيها باعث مي شود كه مطالعات انجام شده در گياهان زراعي ديگر، قابل تعميم به اين گياه نباشد. تشكيل گل و عملكرد اقتصادي زعفران وابسته به ذخيره مواد فتوسنتزي در بنه زعفران در فصل زراعي گذشته است و برگهاي گياه در طي ماههاي آبان تا ارديبهشت سال يعد مواد فتوسنتزي مازاد خود را به اندامهاي زيرزميني فرستاده

سابقه زراعت زعفران به بيش از 2500سال قبل برمي گردد. اين گياه ظاهراً بومي يونان و مناطق مديترانه اي است، ولي عده اي بر اين اعتقادند كه رويشگاه اوليه زعفران در دامنه كوههاي زاگرس بويژه ناحيه الوند در ايران بوده است. هر چند در گذشته اين گياه در ايران مركزي كشت مي شده در حال حاضر زراعت آن به جنوب خراسان و چند نقطه ديگر كشور در فارس، كرمان و يزد محدود شده است